Podobno posiada ją każdy z nas.

Kapliczka to niewielka budowla kultowa, wznoszona przy drogach lub rozdrożach w celach wotywnych, dziękczynnych, obrzędowych itp. W najprostszej formie  stanowi drewnianą skrzynkę zg obrazem lub rzeźbę – Jezusa, Matki Bożej lub świętego. Najczęściej w takiej postaci jest zawieszona na drzewie lub słupie. Bardziej rozbudowana to niewielka forma architektoniczna drew...

Sati to hinduski zwyczaj palenia żony wraz ze zwłokami męża. Kobiety poddające się sati okazywały w ten sposób dowody miłości i wierności wobec zmarłego małżonka. Decyzja o śmierci teoretycznie należała to samej kobiety jednak w praktyce niejednokrotnie zmuszano ją do skoku w ogień.

Polska alpinistka i himalaistka, z zawodu elektronik, jedna z najbardziej znanych Polek światowego himalaizmu. Jej zainteresowania jednak nie tak od razu ukierunkowane były na góry. Ze sportem związana była od najmłodszych lat, ale jej ukochaną dyscypliną stała się siatkówka. Grała w I-ligowej drużynie, a nawet miała zostać zawodniczką reprezentacji Polski. Poza tym bie...

Kiedy odwiedzamy cmentarze, nieraz zastanawiamy się nad kodem symbolicznym, przesłaniem ideowym poszczególnych rzeźb ozdabiających groby. Cmentarze to nie tylko zapis historii, lecz również obraz zawikłanej nieraz symboliki.

Polskie cmentarze to część naszej historii i to nie tylko ze względu na ich wiek i wydarzenia z nimi związane. Polskie cmentarze to przede wszystkim wybitne osobowości, które od nas odeszły, pozostawiając po sobie swoją twórczość lub inne ślady działalności. Przedstawiamy Państwu miejsca spoczynku niektórych z nich.

Śmierć jest przykrym wydarzeniem, które żałobnikom może choć trochę osłodzić udany pogrzeb. Pochówki przeprowadzane ze staropolską pompą dawały dużo radości nawet nieboszczykom.

Burzliwe losy Polski na przestrzeni wieków spowodowały, że groby Polaków rozsiane są po całym świecie. Rozbiory, wojny, liczne konflikty zbrojne, represje okupantów i prześladowców, zsyłki, fale emigracyjne, wreszcie wędrówki i zaangażowanie polskich żołnierzy na wielu frontach doprowadziły do tego, że dzisiaj prochy naszych przodków spoczywają nie tylko w obrębie teryt...

Ten fragment wiersza zna chyba każdy z nas...

Nie widziałam cię już od miesiąca.
I nic.
Jestem może bledsza,
trochę śpiąca
trochę bardziej milcząca
lecz widać można żyć bez powietrza!

Niezmiernie imponująco wyglądały trzy pogrzeby w siedemnastowiecznym Krakowie: w 1633 roku Zygmunta III i Konstancji Austriaczki, w 1649 Władysława IV i w roku 1676 Jana Kazimierza i Michała Korybuta Wiśniowieckiego. Tym pochówkom poświęcimy szczególną uwagę, pokazując artystyczną i scenograficzną koncepcję całej ceremonii.